Kan ik artsen aansprakelijk stellen voor nalatigheid na operatie?

In mei 2004 heb ik dmv een OK een scoliosecorrectie gehad, ik was toen 17 jaar. De dag dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis had ik 38 graden koorts, maar volgens de orthopedische chirurg was dat normaal na zo'n operatie.

Een paar dagen nadat ik thuis was kreeg ik ontzettend last van hoofdpijn, stijve nek, misselijkheid, braken, duizeligheid, pijnlijke gewrichten. Ik heb contact opgenomen met het ziekenhuis waar ik ben geopereerd en volgens hen was dat allemaal normaal en zou het vanzelf overgaan. Het ging niet over, maar het werd erger.

Zo erg dat ik een paar dagen later in het ziekenhuis in mijn woonplaats ben opgenomen. Daar hebben ze een ct-scan, rontgenfoto's genomen en ook heb ik een lumbaalpunctie gehad.

Er bleek bloed in het hersenvocht te zijn en mijn hersenvocht was troebel, dus ik moest opgenomen worden. De neuroloog zei in eerste instantie dat ik een hersentumor had of een hersenbloeding heb gehad, maar dat kon hij nog niet met zekerheid zeggen.
Intussen hebben ze contact opgenomen met het ziekenhuis waar ik was geopereerd en daar hebben ze gezegd dat de operatie goed en zonder complicaties was verlopen dus dat het niet daaraan zou kunnen liggen.

Omdat de bovengenoemde neuroloog niet zo blij was dat ik mijn ouders had ingelicht over zijn gestelde diagnoses en letterlijk tegen me schreeuwde, besloten we een andere neuroloog te nemen. Zij was echt geweldig en kwam me gelijk geruststellen dat ik zeker geen hersentumor of hersenbloeding had, maar dat ze zelf ook niet wist wat het zou kunnen zijn.

Ik ben een week opgenomen geweest in het ziekenhuis, waar ik alleen paracetamol tegen de pijn kreeg en verder had ik totale bedrust. Er zijn verder geen onderzoeken gedaan en na een week mocht ik naar huis zonder ook maar iets bereikt te hebben.

Via de huisarts ben ik bij bijna alle specialisten geweest die je je maar kunt bedenken; reumatoloog, cardioloog, internist, etc, etc.

In de tussentijd bleef ik zieker worden, maar elke keer kreeg ik te horen dat alle uitslagen van de testen en scans goed waren.

In 2005 vond mijn moeder mij 's ochtends bewusteloos in de badkamer, dat was voor de neuroloog de druppel. Ze verwees me door naar het UMCG. 3 dagen later kon ik er terecht en de maandag erop werd ik opgenomen.

Elke dag had ik verschillende scan's, onderzoeken, etc.. ook heb ik meerdere lumbaalpuncties gehad, maar de ene keer was het schoon en de andere keer weer niet. De artsten stonden echt voor een raadsel.

Ondertussen ging het psychisch ook niet meer de goede kant op. Ik bleef me afvragen wat ik had, of ik het wel zou overleven en nog meer van dat soort vragen.

Na een opname van bijna 3 maanden kreeg ik de dag dat ik naar huis mocht de uitslag; Chronische meningitis/encephalitis na scoliose OK in 2004, 2 lekjes in dura (dit staat letterlijk in mijn dossier van de huisarts).
Ook staat er dat er in oktober 2004 CMV igg pos(?) is vastgesteld en in februari 2005 Toxoplasmose.

Na deze diagnose heb ik contact opgenomen met het ziekenhuis waar ik destijds aan mijn rug was geopereerd. Zij zeiden dat zoiets onmogelijk was, maar dat ze me toch wel opnieuw wilden opereren als ik dat zo graag wilde.

In juni 2006 ben ik opnieuw geopereerd en is al het metaal uit mijn rug verwijderd en wat bleek? Al het metaal was kapot, en het enige wat de chirurg met een flauwe glimlach zei was: 'Ze hadden toch gelijk daar in het UMCG'.

Na deze laatste operatie wilde ik mijn leven weer zo snel mogelijk oppakken. Ik was toen al weer 19 en begon aan een MBO opleiding. Hoe zwaar het ook was, ik bleef doorgaan maar in 2007 kon ik niet meer. Ik was doodmoe..zowel lichamelijk als geestelijk en daardoor ben ik gestopt.

Na een jaartje heb ik het opnieuw geprobeerd maar ook deze opleiding kon ik niet afmaken. In de tussentijd heb ik af en toe gewerkt terwijl ik 100% ben afgekeurd (Wajong)om mezelf maar bezig te houden, want ik voelde me totaal nutteloos en mijn zelfvertrouwen was 0,0.

In maart 2010 ben ik maar weer begonnen met een opleiding maar in de zomervakantie leek het alsof er iets knapte bij mij. Ik ben naar de huisarts gegaan en die denkt dat ik depressief ben, hij wilde me gelijk doorverwijzen naar een psychiater maar ik wilde eerst medicatie om tot rust te komen. Na ongeveer 2 maanden medicatie te hebben gebruikt heb ik de knoop doorgehakt en me laten doorverwijzen.

In december heb ik mijn eerste consult, maar ik weet zelf bijna zeker dat alles komt door het hele gebeuren van 2004 t/m 2006. Nu is mijn vraag of ik 1 of meerdere artsen aansprakelijk kan laten stellen voor nalatigheid of wat dan ook?