Antwoord

Beste Nicta,

Gezinstherapie lijkt me bij dit gezin toch een goeie ingangspoort. Het zal belangrijk zijn de vader te overtuigen zijn plaats binnen het gezin terug op te nemen - zodat de moeder voor de opvoeding van de kinderen niet meer alleen staat. Ik zou immers de eetaanvallen van moeder labelen als een symptoom dat ze het niet alleen meer aankan.
De grondhouding om dit gezin te benaderen is vooral om het gezin gezamelijk te laten zoeken naar oplossingen - dit is duidelijk een andere zaak dan schuldigen aan te wijzen.

Jullie als begeleiders zullen zich zeer goed moeten invoegen (joinen) in het systeem om zo voldoende het vertrouwen te winnen van het echtpaar. Vooral het gedrag van de vader zal positief moeten herkaderd worden (je schrijft nu dat de vader niet betrokken is bij dit gezin - met deze visie over vader kun je niet veel uitrichten). Eénmaal vader en moeder rond de tafel zitten en een soort samenwerkingsproject hebben - kan het omgaan met de kinderen aan bod komen.

Besluit:

- dring erop aan dat zowel vader en moeder rond de tafel gaan zitten - desnoods kan vader overtuigd worden moeder te helpen haar eetbuien te overwinnen.
- daarom is het nodig het gedrag van vader positief te herkaderen - zorg ervoor dat je hem niet beschuldigd op een subtiele manier.
- ga niet op zoek naar schuldigen of problemen (bijvb de oorzaken van ...), maar vooral naar (haalbare, kleine)oplossingen.
- therapie bestaat dan uit observatieopdrachten - registreren - elkaar beloningen geven - kleine stappen plannen, etc....

Ik besef dat dit een therapie in notedop is (meer info cfr Solution Focused Therapy - Steve De Shazer et al.)- als u verdere info/tips wilt, dan ben ik zeker bereid die te geven - U contacteert me maar!

groeten en succes!

Marc Demeulenaere.