Ben ik nu depressief of niet?

Geachte heer, mevrouw,

Mijn naam is Kevin, ik ben 22 jaar, ik studeer en heb daarnaast een fulltime baan. Alles in mijn leven liep eigenlijk op rolletjes; ik heb een goede baan en kreeg daar onlangs promotie, ik had veel plezier in mijn studie en ook thuis was alles eigenlijk zeer goed. Ik genoot van elke dag en vermaakte mij prima.

In oktober was er een dag dat ik mij wat vermoeid voelde, ik besloot een vergadering af te zeggen en eens vroeg naar bed te gaan. Terwijl ik in bed lag begonnen er opeens dingen door mijn hoofd te spoken; opeens leek mijn leven niet zo rooskleurig meer en voelde ik me erg somber. De dag erna ging ik weer gewoon werken, maar kreeg de nare gedachten niet uit mijn hoofd. Toen ik naar huis ging voelde ik me bovendien enorm vermoeid en was ik uitgeput. Ik ging vroeg naar bed en meldde mij vervolgens een weekend ziek. Tijdens dit weekend had ik koorts en last van spierpijn, ik dacht dat het een griepje was en hoopte dat de andere klachten na het griepje ook weer overgingen. Snel begon ik dus weer met werken maar de klachten bleven; ik voelde mij nog steeds vermoeid en erg somber.

Ik besloot naar de huisarts te gaan en die liet mij bloed prikken in het ziekenhuis. Hij vermoedde dat ik misschien de ziekte van Pfeiffer had of iets dergelijks. Na een paar dagen kreeg ik de uitslag, er was geen ziekte aangetoond door deze bloedproef. Ik meldde me dus maar weer beter op mijn werk en begon weer met werken. Dit had ik beter niet kunnen doen want ik voelde me natuurlijk weer erg vermoeid en de sombere gevoelens bleven.

Ik ben dus weer naar de huisarts gegaan en ben in contact gekomen met de bedrijfsarts en de bedrijfsconsulente van de Arbodienst.
In overleg met de huisarts en de Arbo-arts ben ik het de afgelopen weken rustiger aan gaan doen. Ik ben op vaste tijden gaan werken. Mijn dagindeling bestond toen uit; uitslapen, een lange wandeling maken met de hond, dan 's middags weer 2 uur slapen en vervolgens 5 uur werken en daarna weer naar bed. Dit was goed vol te houden; de lichamelijke vermoeidheidsklachten werden veel minder, maar ik voelde me nog steeds erg somber. Volgens de consulente van de Arbo hoorden mijn klachten over mijn depressieve gevoelens allemaal bij de oververmoeidheid.

Nu, inmiddels bijna twee maanden later dan de eerste dag dat ik ziek was, voel ik me nog steeds erg somber. Ik heb geen zin in dingen doen die ik altijd leuk vond, ben mijn studie zat en voel me ook niet altijd prettig op mijn werk. Wanneer ik nadenk over de toekomst voel ik me niet prettig en ook van dingen in de krant, op de tv of dingen die ik gewoon op straat zie, kan ik me erg somber voelen. Het leven lijkt mij wat voorbij te gaan, het is een sleur en ik zie weinig leuke dingen meer, ik weet op het moment niet wat ik met mezelf moet. Het liefste loop ik uren met de hond door het bos en lig ik op bed. Ik slaap gelukkig nog steeds veel en op sommige momenten voel ik me weer beter; ik weet dan echter dat dit slechts tijdelijk is. De sombere gevoelens komen altijd terug. Ik blijf echter hopen dat dit van de ene op de andere dag weg gaat, het is immers ook van de ene op andere dag gekomen.

Mijn vraag is nu; kunnen deze klachten allemaal nog horen bij de oververmoeidheid of is er ook de mogelijkheid dat ik bijvoorbeeld een depressie heb of iets dergelijks. Wat kan ik het beste doen; ik ben de sombere gedachten meer dan zat en ik wil graag weer op een leuke manier door het leven gaan.

Ik wil u alvast vriendelijk bedanken voor het beantwoorden van mijn vraag en hoop zo spoedig mogelijk antwoord te krijgen.